Based on a monologue “I Ulrike Meinhof impeach…”
written by Dario Fo and Franca Rame in 1978

The Director and Producers would like to thank the follow festivals for the participation: 4th Bangalore International Short Film Festival in India 2015, 45th Annual Festival du nouveau cinema de Montréal, Belgium – Vlaamse Competities 21e editie Kortfilmfestival Leuven 2015, Australia – Veterans’ Film Festival (VFF) 2015, Cyprus – International Short Film Festival of Cyprus 2015, Iceland – Turtle Filmfest Hólmavík 2015, Germany – Okseø Filmfestival 2015, Switzerland – 13th shnit International Short Film Festival 2015.

Ulrike Meinhof, obviously exhausted from her suffering, is in a state of hysteria. However, she is still strong enough to impeach the real face of this society and that of the so-called democratic political power.
Dur: 30 min



A Few Words…

Ulrike Meinhof_3
Ulrike Meinhof

October that slowly coming to the end, it brings me to my mind the different face of Germany. The revolt of Spartacus in 1918, the birth of – absolute my heroine – Ulrike Meinhof in 07/10/1934, or in October 18, 1977, when they became four assassination attempts in “white sells” Stuttgart prisons (Stammheim), immediately after the hijacking ended as in Mogadishu battle. Then Baader, Ensslin, Raspe were killed and Irmgard Möller has got off. Those years the face of Germany (West Germany) was clear… all former members of Nazi Germany party had crept to parliamentary political parties under instructions of involved Jews with allies from most Western countries, they built a neoliberal monster variant of Nazism for reaching its peak nowadays.

Following this October the team of Cinepolis Mayea Pictures distributed via internet the short film “Confession”, which presents Ulrike Meinhof’s last days in “white cells” Stuttgart (Stammheim). You can watch the film here.

[su_button url=”https://emmanuelmavros.com/confession/” target=”blank” center=”yes” title=”Confession”]Confession[/su_button]


Ulrike Marie Meinhof (7 October 1934 – 9 May 1976) was a German left-wing militant. She co-founded the Red Army Faction (Rote Armee Fraktion) in 1970 after having previously worked as a journalist for the monthly left-wing magazine konkret. Together with Andreas Baader and the rest members of the team fought every political personality that previous was member of Nazi party. She was arrested in 1972, and before the trial concluded, Meinhof was found hanged in her prison cell in 1976.

Her sister was the last person who saw her alive and Meinhof’s last words to her was: “If committed suicide be sure that it was a murder!”

Director’s Statement:

Director’s statement for international film festivals critics board.

The film presents the last moments of Ulrike Meinhof who was kept completely isolated from 1972 to 1976. As a symbol, she was chosen by Fo and Rame to put in her mouth words that reveal every moment, making it an identity, what it seems to seek an abusive political power of a society. The timeless meaning of these words gave rise to escape the text from the theatrical monologue, to give life becoming a movie picture, directed, Adaptatied and Screenplay by Emmanuel G. Mavros, with Zetta Pasparakis holding the key Woman’s role – a symbol, Ulrike Meinhof.

For Greece and its citizens that the last four years are bombarded by an absolute abuse of political power, a country that counts over 4000 suicides, 2 million and over unemployed, hundreds of homeless, Showing the total the infringement of human personality and existence, in a country that continues and will continue to bleed, the symbolic nature of Ulrike Meinhof and the words of Fo and Rame, make this movie the last and final effort to save this country and its citizens from the parliamentary dictatorship of a supposedly post-dictatorship democracy, to get rid of the shackles of an authoritarian totalitarian mechanism, having as a basic aim to indolence and put down to sleep – which until now has succeeded in projecting concepts and institutions, destroying the best out of this country: the thought, culture, sun and smile.

Away from any political and partisan identities the film aims to highlight the biological and spiritual passion of humanity into the absolute isolation, but also the need of freedom of thought, the necessity of free will. Its purpose the last awaken of the sleeping blissfully blessed inhabitants of all organized states.


Λίγα λόγια…

Ulrike Meinhof
Ulrike Meinhof

Ο Οκτώβρης που σιγά, σιγά φτάνει στο τέλος του αποτελεί το μήνα, που φέρνει στο νου το άλλο πρόσωπο της Γερμανίας. Την επανάσταση των Σπαρτακιστών το 1918, τη γέννηση της -απόλυτης ηρωίδας μου – Ulrike Meinhof στις 7/10/1934, η την 18η

Οκτώβρη 1977, όταν έγιναν 4 απόπειρες δολοφονίας στις φυλακές της Στουτγάρδης (Stammheim), αμέσως μετά την αεροπειρατεία που κατέληξε σε μάχη στο Μογκαντίσου. Τότε οι Baader, Ensslin, Raspe δολοφονήθηκαν και η Irmgard Möller τη γλίτωσε. Τότε το πρόσωπο της Γερμανίας (Δυτική Γερμανία) ήταν ξεκάθαρο… όλα τα πρώην πολιτικά μέλη της ναζιστικής Γερμανίας είχαν παρεισφρήσει στα κοινοβουλευτικά πολιτικά κόμματα που υπό τις οδηγίες των εμπλεκόμενων Εβραίων με συμμάχους τις περισσότερες χώρες της Δύσης, έχτιζαν ένα νεοφιλελεύθερο έκτρωμα παραλλαγής του ναζισμού για να φτάσει στις μέρες μας στο αποκορύφωμά του.

Στο πλαίσιο αυτού του Οκτώβρη λοιπόν διανέμεται δημοσίως το κινηματογραφικό μικρού μήκους φιλμ “Εξομολόγηση”, που παρουσιάζει τις τελευταίες μέρες της Ουλρίκε Μάινχοφ στα “λευκά κελιά” της Στουτγάρδης (Stammheim) και μπορείτε να το δείτε εδώ:

[su_button url=”https://emmanuelmavros.com/confession/” target=”blank” center=”yes” title=”Confession”]Εξομολόγηση[/su_button]


Η Ουλρίκε Μάινχοφ (Ulrike Marie Meinhof, 7 Οκτωβρίου 1934 – 9 Μαΐου 1976) ήταν Γερμανίδα δημοσιογράφος και από το 1970 ιδρυτικό και ηγετικό μέλος της οργάνωσης Φράξια Κόκκινος Στρατός (RAF), που έδρασε στη Δυτική Γερμανία ως αντάρτες πόλεων. Το 1970 συνέβαλλε στην απελευθέρωση του Αντρέας Μπάαντερ (Andreas Baader), οι δράσεις τους είχαν στόχο κάθε πολιτικό Γερμανό που ήταν στελέχη του Ναζισμού. Συνελήφθη το 1972 και δολοφονήθηκε ή αυτοκτόνησε ή κατά τη διεθνή επιτροπή που ερεύνησε τις συνθήκες θανάτου της, πέθανε πριν απαγχονιστεί το 1976. Η μαρτυρία όμως στην αδερφή της, που ήταν η τελευταία άνθρωπος που την είδε ζωντανή, είπε: “Αν μάθεις πως αυτοκτόνησα, να είσαι σίγουρη ότι ήταν φόνος!”

Director’s Statement:

Η Cinepolis Mayea Pictures, o Εμμανουήλ Γ. Μαύρος και η Μαρία Σβορώνου, παρουσιάζουν την κοινωνική και πολιτική ταινία “Εξομολόγηση”, βασισμένη στο θεατρικό μονόλογο των Ντάριο Φο και Φράνκα Ράμε, “Εγώ η Ουλρίκε Μάινχοφ καταγγέλω…” . Μια ταινία μικρού μήκους που δείχνει την πραγματικότητα της πολιτικοκοινωνικής κρίσης και το αποτέλεσμα της παγκοσμιοποίησης, την αλήθεια μιας ανύπαρκτης δημοκρατίας και δικαιοσύνης, με πρωταγωνίστρια την Ζέτα Πασπαράκη.

Η ταινία παρουσιάζει τις τελευταίες στιγμές τις Ουλρίκε Μαίνχοφ η οποία βρισκόταν σε απόλυτη απομόνωση από το 1972 μέχρι το 1976. Ως γυναίκα σύμβολο, την επέλεξαν ο Φο και η Ράμε για να βάλουν στο στόμα της λόγια που αποκαλύπτουν κάθε στιγμή, κάνοντάς το ταυτότητα, στο τι αποζητά μια καταχρηστική πολιτική εξουσία από μια κοινωνία. Αυτή η διαχρονικότητα των λέξεων αποτέλεσαν την αφορμή για να ξεφύγει το κείμενο από το θεατρικό μονόλογο, για να πάρει σάρκα και οστά μέσα από την κινηματογραφική εικόνα, σε σκηνοθεσία και απόδοση διασκευασμένου σεναρίου του Εμμανουήλ Γ. Μαύρου, με την Ζέττα Πασπαράκη να κρατά τον βασικό ρόλο της Γυναίκας – σύμβολο, Ουλρίκε Μάινχοφ.

Για την Ελλάδα και τους πολίτες της που τα τελευταία τέσσερα χρόνια βομβαρδίζονται από την απόλυτη κατάχρηση της πολιτικής εξουσίας, σε μια Ελλάδα που καταγράφει 4000 και πλέων αυτοκτονίες, 2 και πλέων εκατομμύρια άνεργοι, εκατοντάδες άστεγοι, της προσβολής την ανθρώπινης προσωπικότητας και υπόστασης, σε μια Ελλάδα που συνεχίζει και θα συνεχίζει να αιμορραγεί, ο συμβολικός χαρακτήρας της Ουλρίκε Μάινχοφ και τα λόγια των Φο και Ράμε, κάνουν τούτη την ταινία να αποτελεί την τελευταία ύστατη προσπάθεια, για να σωθεί αυτή η χώρα και οι πολίτες της από την κοινοβουλευτική δικτατορία μιας δήθεν μεταπολιτευτικής δημοκρατίας, να απαλλαγεί από τα απολυταρχικά δεσμά ενός εξουσιαστικού μηχανισμού που στόχο του έχει την αποχαύνωση και την αποκοίμιση – όπου μέχρι στιγμής το έχει καταφέρει, προβάλλοντας έννοιες και θεσμούς, καταστρέφοντας ότι καλύτερο έβγαλε αυτή η χώρα: την σκέψη, τον πολιτισμό, τον ήλιο και το χαμόγελο.

Μακριά από κάθε πολιτική και κομματική ταυτότητα η ταινία έχει ως στόχο να προβάλει το βιολογικό και πνευματικό πάθος του ανθρώπου μέσα στην απόλυτη απομόνωση, αλλά και την ανάγκη της ελεύθερης σκέψης, την ανάγκη της ελεύθερης βούλησης.

Σκοπός της: η ύστατη αφύπνιση στον μακάριο ύπνο των μακάριων κατοίκων αυτού του οργανωμένου κράτους.

Ulrike Meinhof dead
Ulrike Meinhof’s death

Fb official page: Confession


Zetta Pasparaki – Ζέττα Πασπαράκη
as Ulrike Meinhof (Ουλρίκε Μάινχοφ)

Directed by / Σκηνοθεσία
Emmanuel G. Mavros / Εμμανουήλ Γ. Μαύρος
Executive Producer / Δ/νση Οργάνωσης Παραγωγής
Maria Svoronou / Μαρία Σβορόνου
Adapted Screenplay / Διασκευή Σεναρίου
Emmanuel G. Mavros / Εμμανουήλ Γ. Μαύρος
Produced by / Παραγωγή
Cinepolis Mayea Pictures
Director of Photography / Δντής Φωτογραφίας
Panos Besis / Πάνος Μπέσης
Edited by / Μοντάζ
Emmanuel G. Mavros / Εμμανουήλ Μαύρος
Sound by / Ηχολήπτης
George Papageorgiou / Γιώργος Παπαγεωργίου
Music & Sound Effects/ Mουσική & Σχεδιασμός Ηχητικών Εφέ
Fil Lamprou / Φιλήμων Λάμπρου
Sound Re-Recording Mixer / Μίξη Ήχου
Thodoris Papanikolaou / Θοδωρής Παπανικολάου
Ass. Director / Βοηθός Σκηνοθέτη
Panagiotis Dedes / Παναγιώτης Δέδες
Ass. Camera / Βοηθός Κάμερας
Anastasia Siomou / Αναστασία Σιόμου
Ass. Sound / Βοηθ. Ήχου
Elli Theofanopoulou / Έλλη Θεοφανοπούλου
Μake up artist & Costumes / Μακιγιάζ & Ενδυματολόγος
Stavroula Dede / Σταυρούλα Δέδε
Set Photographer / Φωτογράφος πλατό
Giota Tsiorva / Γιώτα Τσιόρβα

This short film is protected pursuant to the provisions of the laws of the Greece and other countries. Any unauthorized duplication, distribution and/or exhibition of this motion picture may result in civil liability and criminal prosecution.

Characters and incidents portrayed and the names herein are fictitious, and any similarity to the name, character or history of any person is entirely coincidental and unintentional.

Copyright ©
September 2014

® 2015

Cinepolis Mayea Pictures
Emmanuel G. Mavros
Maria Svoronou

Leave a Comment

Check the Dates:
May 2022